Διδακτορική διατριβή
research«Continuo Practice for the Theorbo as Indicated in Seventeenth-Century Italian Printed and Manuscript Sources»
(Πρακτική [μπάσσο] κοντίνουο στη θεόρβη όπως υποδεικνύεται σε Ιταλικές χειρόγραφες και έντυπες πηγές του 17ου αιώνα)
University of York (2005)
Ο Agostino Agazzari στο έργο του Del sonare sopra’l basso (1607) χώρισε τα μουσικά όργανα ανάλογα με το ρόλο τους στo continuo σε δύο κατηγορίες: όργανα «υποστήριξης», τα οποία παρέχουν συγχορδιακή υποστήριξη και όργανα «καλλωπισμού», τα οποία παίζουν και διακοσμούν μία μελωδική γραμμή. Η θεόρβη κατηγοριοποιήθηκε ως όργανο κατάλληλο και για τους δύο ρόλους, μια διπλή λειτουργία η οποία, εξαιτίας των ιδιαιτεροτήτων του οργάνου και της ισχυρής παράδοσης της Αναγέννησης, καθιέρωσε ένα ιδιωματικό στυλ συνοδείας. Το στυλ αυτό, πιο σύνθετο και πολυποίκιλο από αυτό της σύγχρονης αντίληψης για την continuo συνοδεία, γίνεται εμφανές μέσα από τις πηγές της Ιταλίας του 17ου αιώνα που περιέχουν ταμπουλατούρες. Τα Il primo libro de madrigali (1600) του Salamone Rossi, Libro primo και Libro terzo di villanelle (1610 και 1619 αντίστοιχα) καθώς και Libro primo di arie passeggiate (1612) του Girolamo Kapsberger, Le stravaganze d’amore (1616) του Flamminio Corradi και Capricci a due stromenti (1622) του Bellerofonte Castaldi περιέχουν τραγούδια με συνοδεία basso continuo καταγεγραμμένη σε ταμπουλατούρα που πρωταρχικά επιδεικνύουν τον «υποστηρικτικό» ρόλο της θεόρβης και αποκαλύπτουν ένα στυλ συνοδείας που είναι βασισμένο κατά κύριο λόγο στις ιδιαιτερότητες του οργάνου παρά σε κάποια θεωρητική βάση: ο αριθμός των φωνών στην συνοδεία ποικίλλει, η γραμμή του μπάσου και οι θέσεις των συγχορδιών συχνά μεταφέρονται σε χαμηλότερη οκτάβα ενώ ακόμη και ακολουθίες συγχορδιών με παράλληλη κίνηση, λανθασμένες αναστροφές ή προβληματική κίνηση φωνών επιτρέπονται κατά περίπτωση, όλα με σκοπό να αποδώσουν ό,τι ακούγεται αποτελεσματικότερα στο όργανο αυτό. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι επίσης εμφανή σε πίνακες συγχορδιών που υποδεικνύουν πως εναρμονίζεται το μπασσο και περιέχονται στο Libro terzo d’intavolatura di chitarone (1626) του Kapsberger και στο χειρόγραφο New York, Public Library, Ms. JOC 93–2 (περ.1680). Το τελευταίο, παράλληλα με το χειρόγραφο Modena, Biblioteca Estense, Ms. Mus. G. 239 (περ.1670), επιδεικνύουν επίσης την «καλλωπιστική» λειτουργία της θεόρβης. Η παρουσία καλλωπιστικών παραδειγμάτων πάνω σε μεμονωμένες νότες ή γραμμές basso continuo, που είχαν ως σκοπό να λειτουργήσουν είτε ως παραδείγματα προς μίμηση είτε ως μοντέλα για από μνήμης εφαρμογή σε αυτή καθεαυτή την εκτέλεση, φανερώνουν ότι ο καλλωπιστικός αυτοσχεδιασμός ήταν ένα ουσιαστικό στοιχείο της συνοδείας με θεόρβη.
Αντίτυπο μπορεί να αποκτηθεί από τη Βρετανική Βιβλιοθήκη
Published by theodoros on September 20th, 2007
23, February 2009 at 13:53
Dear Theodorus,
I am interested in your dissertation and would like to have a copy. However the link to the British Library does not respond. Is there another way to obtain a copy, perhaps a pdf directly from you?
kind regrads,
Therese de Goede (Conservatorium van Amsterdam)